Die 900 Turbo's zijn op deze manier dadelijk niet meer aan te slepen, hoor het van steeds meer mensen om me heen.Autoblog.nl schreef:Vroeger, toen de gulden nog van hout was en de vogels nog omhoog poepten. Toen mijn wereld nog bestond uit speelgoedauto’s en de droom om straaljagerpiloot te worden. Ja, toen al was mijn vader iemand die met passie kon praten over Saab. Over hoe geweldig die auto’s waren, hoe mooi. Over hoe snel de 900 turbo wel niet moest zijn. Hij vertelde dat er vliegtuigtechniek in die auto’s zat omdat Saab ook vliegtuigen maakte. Over de verlichting van het dashboard die bijna helemaal uit kon, net als in een straaljager, om niet af te leiden. Over de superieure turbotechniek. Over de Saabrijders, dat dat mensen waren die zo’n auto kochten, niet om snel te rijden maar om te weten dat je snel kán rijden met een Saab. Ja, ik wist op vrij jonge leeftijd al vrij veel over Saab.
Ik had in de wieg al een passie voor auto’s en vliegtuigen. Wat dat betreft is het vreemd dat ondanks de verhalen van mijn vader Saab nooit echt een favoriet merk van me was. Ik vond dat Saab maar lelijke vierkante hokken bouwde. En er reden alleen maar tandartsen en doktoren in. Niet bepaald mijn favoriete mensen. Nee, ik had niets met Saab, zelfs niet met de alom geprezen 900 turbo. Fijn dat ‘ie snel was en nog net geen vleugels had, Saab was voor bejaarden. Ik vond het niets.
Een sprongetje in de tijd, pak hem beet tien jaar geleden. Mijn vader moet een nieuwe auto uitzoeken. De standaard merken komen voorbij: Volvo, Audi, Volkswagen, Ford, het hele lijstje wordt afgewerkt. Alles wat destijds interessant was in de lease passeert de revue. Brochures worden verzameld, ik kies in de accessoiregids alvast de spoilers en de velgen uit. Dan besluit mijn vader om proef te gaan rijden in een Saab 900. Het laatste, ronde model waar de styling van werd doorgetrokken op de 9-3. Gad. Ver. Damme. Een Saab. Moet dat nou? Mijn vader is toch nog helemaal niet oud? Ik doe alles wat in mijn macht ligt om hem van het idee af te praten. Die lelijke vierkante hokken waren al niks, maar de 9-3 vind ik nóg erger. Mijn vader is echter heel enthousiast over de auto. Ik probeer mijn vader een Aero aan te praten maar ook dat loopt op niets uit. Een 9-3 zonder spoilers en dikke velgen, wat een drama! De auto bevalt goed, rijdt heerlijk, en de onderhandelingen worden gestart. Uiteindelijk loopt het stuk op de prijs, maar ik mag nog altijd graag geloven dat het mijn stem was die uiteindelijk de doorslag gaf om de auto niet te kopen.
We zijn inmiddels weer tien jaar verder. Het gaat slecht met Saab. Het merk dreigt failliet te gaan en er is niemand die het wil hebben. En wie vindt het jammer? Ik. De laatste jaren ben ik Saab gaan waarderen. Nee, ik zou ook nu geen nieuwe Saab kopen. De 9-3 heeft een vreselijke achterkant, om over die rare chromen “koplampmaskers” op de 9-5 en de afgrijselijke Subarukloon nog maar te zwijgen. Nee, niet zo zeer de huidige modellen, maar de oudere modellen zoals de 90, 99 en 900 Turbo van de jaren ‘80 vind ik nu prachtige wagens. Daarna is het mis gegaan wat mij betreft. Saab heeft geprobeerd om een groter publiek te bereiken door een frisser design zogenaamd hippe stijlelementen als heldere achterlichten op hun modellen te schroeven. En daarmee hebben ze denk ik veel credits verloren bij hun vaste klanten. Jammer, want daardoor is Saab langzaam afgegleden naar de onderkant van de verkooplijsten. Waardoor je natuurlijk wel nóg exclusiever wordt, maar dat zal niet de insteek geweest zijn in Tröllhattan. Wellicht is de huidige kredietcrisis de druppel voor het eens zo succesvolle en eigenzinnige merk. Wellicht is Saab binnenkort wel failliet. En daarmee zou een prachtig merk langzaam uit het straatbeeld verdwijnen. Eeuwig zonde als je het mij vraagt.
In mijn vorige week gestarte zoektocht naar een youngtimer of klassieker is Saab zeker een merk dat hoog op mijn verlanglijstje staat. Dat had ik twintig jaar geleden nooit gedacht. Nu dient zich ineens de situatie aan waarin ik straks misschien een Saab bezit en mijn vader er misschien nooit één zal kunnen hebben omdat het merk wellicht failliet gaat en een klassieker voor dagelijks vervoer voor hem geen optie is. Wat kan het toch raar lopen in het leven.
Als dat nu ook eens gebeurt met de nieuwe SAABs
