Maandag 22 oktober 2007: eerst ontbijten en dan naar buiten om te zien hoe we bij zonsopkomst Göteborg binnenvaren. Nadat een oude Noor bijna z’n al even oude en afgetakelde Audi 80 bijna tegen de voorbumper parkeert zijn we vlot van de boot af en zetten koers naar het SAAB museum in Trollhättan. Vreemd dat er geen 900NG en eerste serie 9-3 in het museum staan. Misschien niet zo vernieuwend als de oude modellen, maar ook de huidige 9-3 is geen vernieuwende auto. Ook de Aero-X staat er niet. De jongens zien voor het eerst een 96 van dichtbij. Ze vinden de rally uitvoering trouwens een stuk spannender. De tour door de fabriek was volgeboekt, dit moet dus nog even wachten.
Vervolgens vertrekken we richting Örebro, waar we voor de komende twee nachten een huisje op de camping hebben gehuurd. Naast de camping is een groot zwembad met verschillende lange glijbanen, een golfslagbad, een 50-meterbad en een wildwaterbaan waar je met blauwe plekken uitkomt. Prachtig dus.
Morgen is de grote dag… We zitten hier nog wel een beetje over in. De huidige eigenaar heeft nog niet gebeld wat het export kenteken is. Zonder dit kenteken mogen wij niet met de auto buiten Zweden rijden. Kortom: geen export kenteken = geen auto.
Dinsdag 23 oktober 2007: we hebben om twaalf uur met Tommy, de verkoper van de SAAB 96 afgesproken en kunnen dus rustig aan doen. De auto staat in Västerås, zo’n 100 kilometer van Örebro. ’s Morgens gebeld om te vragen of de export kentekenplaten gearriveerd zijn. Gelukkig, ze zijn er! Nu kan ook de verzekering, vanaf het moment dat de auto ons eigendom is, definitief geregeld worden.
Als we naar Tommy’s huis rijden zien we de 96 al op de parkeerplaats staan en als we uitstappen komt Tommy eraan. De auto ziet er prima uit. Natuurlijk zijn er wat kleine zaken die nog gemaakt moeten worden (o.a. SAAB-logo’s op de c-stijlen). Maar voor een auto uit 1974 mag je natuurlijk geen nieuwstaat verwachten.
Tommy vertelt allerlei bijzonderheden over de auto en ook dat hij onlangs nog de handremkabels en de volledige versnellingsbak heeft laten vervangen. Dan gaan we een stukje proefrijden. Overigens heeft Tommy de originele imperial op het dak gezet. Dit blijkt echter enorm veel herrie te maken tijdens het rijden. We willen deze accessoire wel meenemen. Weer bij Tommy’s huis wordt de imperial dus gedemonteerd en los meegenomen.
Inmiddels is duidelijk dat we de auto zullen gaan kopen. Naar binnen dus om het papierwerk in orde te maken. Zowel Tommy als wij hebben een koopcontract opgemaakt die worden ingevuld en ondertekend. Vanwege de nieuwe versnellingsbak besluiten we niet verder af te dingen en de eerder afgesproken prijs te betalen. We kletsen nog even over van alles en nog wat en geven Tommy de meegebrachte Goudse stroopwafels (doen het altijd goed).
Hierna rijden we terug naar Örebro. Wat een feest! Gemoedelijk rijden de twee SAAB’s achter elkaar en het valt direct op dat veel automobilisten steeds naar de “96” kijken.
Woensdag 24 oktober 2007: vandaag staat de eerste van drie reisdagen op het programma. Het is de bedoeling dat we vanavond in Malmö zijn, ruim 500 kilometer rijden. Buiten wacht ons de eerste verassing: ruiten krabben! Onderweg blijkt al snel dat de richtingaanwijzers (en de alarmlichten) van de “96” niet werken. Op een parkeerplaats wordt een kapotte zekering gevonden. We hebben niet de juiste zekeringen bij ons, maar het na omwisselen van zekeringen (om te testen) blijken de richtingaanwijzers nog steeds niet te werken. Na een blik in het dealerboek van SAAB blijkt dat we binnen 5 kilometer langs een dealer komen. Hier wordt eerst een nieuwe zekering geplaatst, maar dit blijkt niet te helpen (wat we al wisten). De monteur komt al snel tot de conclusie dat het relais stuk is. Helaas heeft de garage het juiste relais niet op voorraad, maar de monteur zegt dat het een universeel relais is dat bij elke automaterialenwinkel te vinden moet zijn. Als we weer doorrijden weten we in ieder geval wat de oorzaak is, hoewel het nog niet opgelost is.
De rit verloopt verder prima en onderweg is er weer de nodige aandacht. Bij een parkeerplaats is een politiecontrole. De agent die de auto’s richting de controle moet wijzen ziet de “96”, tovert een enorme grijns op z’n gezicht en draait vervolgens bijna z’n hoofd van z’n nek. Hij zwaait nog net niet naar ons…
In Malmö moet er weer getankt worden en we besluiten onze zoektocht naar het bewuste relais voort te zetten. Bij het tankstation verwijzen ze ons naar de SAAB dealer. Als Petra daar parkeert lopen de verkopers naar het raam om de “96” te aanschouwen. Er staan trouwens veel nieuwe SAAB 9-3, model 2008 bij de dealer. Prachtige nieuwe styling! De dealer heeft het relais ook niet en verwijst ons naar een autoaccessoire winkel (Mekonomen) even verderop. Ook bij Mekonomen blijken ze het relais niet te hebben, maar zijn geven ons het adres van een winkel waar we wellicht meer kans maken.
Het is inmiddels echter half zes, en na zes uur kunnen we de camping niet meer op om naar het huisje te gaan. We zullen onze zoektocht morgen dus moeten vervolgen.
Donderdag 25 oktober 2007: voor de reis richting Nederland verder gaat nog even motorolie bijvullen en naar Malmö om nog een poging te wagen het relais te bemachtigen. Maar ook hier geen succes. Ze kunnen het relais wel bestellen, maar opsturen doen ze niet. Wel kopen we nog wat motorolie voor een zacht prijsje (€ 5,50 per liter). We zullen dus toch zonder werkende richtingaanwijzers naar huis moeten rijden.
We rijden Malmö uit en gaan over de nieuwe Oresundbrug.
De rit door Denemarken verloopt vlot en even over half twaalf zijn we in Rødbyhavn. Dit blijkt een gelukkige planning: tien minuten later staan beide SAAB’s op de boot en varen we richting Puttgarden (Duitsland). Rond zes uur passeren we Osnabrück en we besluiten door te rijden naar Hengelo om in het Van der Valk hotel te overnachten.
Vrijdag 26 oktober 2007: na een goed ontbijt vertrekken we na de ochtendspits richting huis. We hebben gisteren al gebeld met SAAB Boot in Woerden om te informeren naar het nog steeds niet vervangen relais. Boot zegt dat dit geen probleem is en vandaag rijden we dus eerst even langs Boot om het relais te halen. Het is erg druk op de weg, een heel verschil met Zweden. Daar is het toch wel erg relaxed rijden zeg!
Eenmaal bij Boot in Woerden blijken ze het relais ook niet te hebben. Het kan wel worden besteld. Thuis zien we dat Boot heeft gebeld. Het relais is er al! Een vertegenwoordiger had het in z’n auto liggen. We rijden dus maar even naar Woerden en om vier uur zijn we weer thuis. Met werkende knipperlichten!
We hebben op de snelweg gemiddeld zo’n 105 km/uur gereden en het verbruik van de 96 was 1 op 13. Trouwens, de 9-3 was ook erg zuinig bezig:
Over de SAAB 96: De auto is in april 1974 aangeschaft door de aangetrouwde oom van de verkoper, ene Knut Ahlén. De man is zo’n 20 jaar geleden overleden en de auto is naar de echtgenote van de verkoper gegaan. Zij hebben er weinig mee gereden en de verkoper heeft hem vijf jaar geleden volledig gerestaureerd. Bij de auto hebben we niet de aankoop factuur, maar verder de hele geschiedenis gedocumenteerd gekregen. Alle werkplaatsfacturen, garantieboekje, controlestempels etc. zijn aanwezig. Ook de SAAB landkaart van Zweden zit erbij (leuk hebbedingetje) en een nog onaangeroerde verbandtrommel uit 1974! De teller staat op ongeveer 106.000 km
De afgelopen dagen heeft deze 96 ons probleemloos van Västerås naar Boskoop gebracht (1460 km) en als eerbetoon aan de eerste eigenaar hebben we de auto “Knut” genoemd.
Vandaag zijn we bij de RDW geweest om hem in te voeren en de APK keuring te laten doen. Alles in orde! Nu wachten op het kentekenbewijs en dan nummerplaten laten maken. Blauwe, met opgelegde cijfers/letters.
Uiteraard hebben we nog wel wat wensen. De twee meest belangrijke zijn:
- SAAB logo's voor op de c-stijlen
- nieuw reservoir voor ruitensproeiervloeistof (deze heeft een lek)
Ook lekt er wat olie. We zullen dit moeten opsporen en maken.
) bij een van de grote BILTEMA vestigingen, b.v. in Malmö, Örebro of Helsingborg, zeker als je een onderdeel nodig hebt! 
