Afgelopen weken is er weer het nodige gedaan aan mijn auto. Het merendeel betrof het zetten van de spreekwoordelijk puntjes op meerdere i's. Waarbij ook duidelijk werd dat de vorige eigenaar hier en daar toch wat
short cuts had genomen.
Neem de naafkappen. Toen ik nieuwe banden liet monteren, bleek dat ik eigenlijk geen 'echte' naafkappen had, maar gewoon vier op maat gesneden platte plastic schijfjes, die aan de binnenkant van het wiel met grote klodders kit waren vastgezet. Optisch een prima snelle fix, maar niet zoals het hoort en zéker niet zoals ik het hebben wil. Op zoek dus naar nieuwe kappen. Dat was nog best even een speurtocht (wat waarschijnlijk eerdergenoemde snelle fix verklaart), maar uiteindelijk bleken die van een Volvo V40 van rond de eeuwwisseling perfect te passen. Het vinden van de juiste versiering was een stuk eenvoudiger. Het resultaat:
Verder had mijn auto Xenon-verlichting. Klinkt mooi, maar de hoogteverstelling van de koplampen werkte niet en groot licht was eigenlijk ook wel een dingetje. Een logisch gevolg van de goedkope
after market spullen die de vorige eigenaar had geplaatst. Ik hou niet van zulke scharrige Halfords-tuning en dus zijn de koplampen weer teruggebouwd naar origineel H4. Daarmee ben ik het blauwe licht kwijt, maar het voelt een stuk beter. En alles werkt weer naar behoren. Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om de rechter koplampunit wat mooier op te lijnen.
De vorige eigenaar had, bij de ombouw van RHD naar LHD, het dashboard voorzien van een carbon look-facia. Dat is een modificatie die ik zelf ook zou hebben gedaan, al was het maar omdat de originele Viggen-facia inderdaad - zoals hier al eens eerder werd vastgesteld - nogal een aanrechtblad-uitstraling heeft. Punt is: mijn facia had zijn carbon look gekregen dankzij een grote sticker. Keurig gedaan, daar niet van, maar de randen begonnen te rafelen en hier en daar liet de plakker los, en dat stoorde me meer en meer. Ik kocht daarom bij A-Z Performance een OEM facia met een - middels zogeheten
hydro dipping technology - permanente carbon look. Het ding zorgt voor een instant verjongingskuur van het interieur. Overigens, voor wie nog nooit van 'hydro dipping' heeft gehoord: dit filmpje legt het haarfijn uit:
https://www.youtube.com/watch?v=wJV8kq8Mk00
Ook fraai: de
hele facia is nu 'carbon', dus ook de ventilatieroosters. Omdat het binnenwerk van één van mijn ventilatieopeningen gedesintegreerd was, kocht ik bij Orphy een gebruikte facia en zette de ventilatiecassettes (bij gebrek aan een beter woord) over naar mijn nieuwe facia. Dat was nog even een gepriegel, maar met een YouTube-tutorial bleek het een heerlijk ''s-avonds aan de keukentafel'-klusje.
Zen en de kunst van het Saab-onderhoud. Grappig genoeg ontdekte ik ook dat de carbon-sticker van mijn oude facia over de opening van het 'fasten your seatbelts' lampje was geplakt. Om eerlijk te zijn wist ik niet dat zo'n ding er eigenlijk in hoort te zitten. Daar moet ik dus nu naar op zoek. Bij de inbouw van de nieuwe facia kwamen we achter het dashboard trouwens ook nog wat niet-geïsoleerde bedrading tegen. Natuurlijk werd dat meteen verholpen.
Mijn inmiddels vaste monteur Nick heeft er schik in om mijn auto zoveel als mogelijk 'op punt' te zetten. Hij komt dus met enige regelmaat met opmerkingen als 'deze slang hoort eigenlijk een nippeltje te hebben', of 'dit piefje hoort een pafje te hebben, maar heeft een palletje'. Of: 'Dit zit op zich wel goed, maar is van een 9-5 en hoort eigenlijk...' Enfin, onnodig te zeggen dat al deze puntjes inmiddels zijn aangepakt. Ik heb vertrouwen in Nick en heb hem op dat punt
carte blanche gegeven. Scheelt een hoop tussentijds overleg, te meer omdat de uitkomst daarvan toch altijd 'doe maar' was.
En dan had ik nog een aluminium intercooler
pressure pipe:
Tijdens een e-mail-conversatie over iets heel anders met een medewerker van do88 in Zweden, werd duidelijk dat mijn pijp weliswaar een knap stukje huisvlijt van de vorige eigenaar was (de man heeft een bedrijf dat
heavy duty airconditioners maakt en is als zodanig behoorlijk ingevoerd in het nobele ambacht van pijpfitter), maar dat hij gewoon de standaard diameter had en dat het meer een esthetische verbetering was dan een motorische upgrade. Lang verhaal kort: ik heb nu een do88-pijp:
En kuddo's voor de bezorging: op donderdag besteld, op zaterdag had ik het Zweedse pakket in huis.
Bij het monteren bleek ook dat ik nog de originele
dump valve had. Die ligt nu in de GFT-bak. Ervoor in de plaats kwam een MapTun-exemplaar. Misschien zit het tussen mijn oren, maar sindsdien lijkt de motor stukken rustiger stationair te lopen.
En dan nog dit. Toen ik langs mijn auto liep, zag ik dat de achterruit van binnen een beetje beslagen was. Dat is niet zo bijzonder, maar het vocht bracht ook - met dank aan het avondlijke strijklicht van de straatlantaarns - dit aan de oppervlakte:
Ongetwijfeld de resten van een vroegere sticker. Geen idee waarvan (een snelle Google-sessie leverde niks op), maar omdat ik het nooit eerder had gezien - er zijn geen lijmresten zichtbaar ofzo - voelt het toch een beetje als een boodschap van gene zijde. Stephen King zou er wel raad mee weten.
Klaar? Nee. Plannen en ideeën zijn er altijd, en ik heb ook nog een
short shifter die gemonteerd moet worden. Maar voorlopig houd ik het hier even bij. De auto is nu grotendeels zoals ik voor ogen had toen ik hem kocht. En daar ga ik nu eerst met volle teugen van genieten.
(en ja, die naafkappen - daar komt iets anders voor).
