Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
-
theun
- Donateur (3x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Ah! Heerlijk. Al die prachtige saabjes die de winterslaap uit gaan!
En de 900 Rik, wat is daar het plan mee?
En de 900 Rik, wat is daar het plan mee?
-
Rik H.
- Donateur (4x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Vooral mee rijden buiten het woon-werkverkeer en op de weg houden.theun schreef: ↑za 02 mar, 2024 10:39En de 900 Rik, wat is daar het plan mee?
Tegen de tijd dat de apk eraan komt in het najaar, het nodige laswerk laten uitvoeren en de kachelradiator laten vervangen.
Het hoeft geen automonteur concoursstaat te worden, maar het mag wel technisch goed zijn.
-
davidd
- Donateur

-
MvR
- Geregistreerd lid
Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Nog steeds mooi. De 90 heeft nog steeds een ereplaatsje in mijn galerij "Auto's die ik ooit bezat."
En, eens dat de originele velgen en dopjes heel erg leuk zijn. Niks mis mee. Check wel regelmatig of die RVS naafdoppen nog steeds goed 'klem' zitten.
En, eens dat de originele velgen en dopjes heel erg leuk zijn. Niks mis mee. Check wel regelmatig of die RVS naafdoppen nog steeds goed 'klem' zitten.
-
Rik H.
- Donateur (4x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Dank je voor de eer en de complimenten David.
De 90 is nu bijna 6 jaar in mijn bezit en die heb met veel plezier, financiële middelen en voldoening gebracht naar de erg goede staat waarin de auto nu verkeert.
Ik merk dat ik op een soort van tweesprong terecht aan het komen ben, is het de auto die ik wil houden omdat ik er zulke mooie herinneringen aan heb of wil ik de auto houden omdat ik er echt lol in heb om de auto in een goede staat te blijven houden en er met veel plezier in te blijven rijden.
Dat laatste punt begint steeds vaker de kop op te steken, heb ik dat plezier en die voldoening nog wel?
We hebben de 90 een paar weken terug mee op vakantie genomen naar Goeree-Overflakkee en dat was best leuk en ging ook goed. Maar het ontbreken van een airco en met name stuurbekrachtiging breken toch wel op voor het luxepaardje wat ik inmiddels geworden ben.
Het idee was om de 90 ook mee te nemen naar een daaropvolgende autovakantie maar de Röhr en Harz in Duitsland.
Maar eenmaal thuis vanaf de Zuid-Hollandse eilanden en de week voorafgaand aan de reis naar Duitsland werd het al snel duidelijk dat de 90 thuis zou blijven en dat we (waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar soit) de EV3 zouden pakken.
Achteraf ben ik daar enorm blij mee, want wat een genot (nogmaals excuses richting de tere zieltjes voor het vloeken in de kerk) was het om met de EV3 zo’n reis te maken.
Ben de afgelopen jaren nogal gevoelig geworden voor migraine en de EV3 is in zo’n geval een zegen.
Dat zijn inzichten die je dan krijgt in de loop van de jaren, min of meer gedwongen door de omstandigheden.
Daarnaast heb ik nog de nette witte 900 8V coupé uit 1987 van Sil staan, waar ik ook erg blij mee ben en waar stuurbekrachtiging in zit. Maar deze auto heeft ook wat aandacht nodig om hem in de staat te krijgen die ik prettig vind.
Maar op dit moment heb ik even niet de drang om daar de centen in te stoppen om dat allemaal mogelijk te maken.
Want ik denk er ook over om de 90 te voorzien van elektrische stuurbekrachtiging, maar dat is begrijpelijkerwijze ook niet gratis.
Dus ik twijfel maar weer eens, hou ik de 90 vanwege de herinneringen of neem ik de best ‘moeilijke ‘ beslissing om deze weg te doen voor een serieus bedrag (dat dan weer wel) om de handen en middelen vrij te krijgen om de 900 zover te brengen naar waar ik wil.
De 900 blijft hier thuis wel de auto (vrouwlief wil toch wel heel graag een 900 hebben/houden) waar het 26 jaar en 20 Saabs geleden mee begonnen is.
Het zijn wederom luxeproblemen, maar ik zou het zonde vinden dat, door het niet maken van keuzes, er twee muurbloempjes bij huis komen te staan.
Keuzes, keuzesen weer een heel verhaal, wordt vast weer vervolgd.
-
theun
- Donateur (3x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Ha Rik… volgens mij dezelfde overweging als toen ik jouw 900 overnam… en dus een terug kerend thema.
En telkens komt er weer een 900 op jouw oprit.. dat is ook een terugkerend thema.
Persoonlijk vind ik de 90 geweldig, maar ook dat roep ik met 900 in bezit… (al was mijn eerste gevoel; houd de 90)
Terugkijkend lijkt het duidelijk dat je een 900 zou moeten houden..
En telkens komt er weer een 900 op jouw oprit.. dat is ook een terugkerend thema.
Persoonlijk vind ik de 90 geweldig, maar ook dat roep ik met 900 in bezit… (al was mijn eerste gevoel; houd de 90)
Terugkijkend lijkt het duidelijk dat je een 900 zou moeten houden..
-
Rik H.
- Donateur (4x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Denk dat je het in 4 regels goed samenvat Theun, ik kom uiteindelijk altijd weer uit op de 900.
En twee auto’s erbij vind ik op dit moment te veel, dus zal het park ingekrompen gaan worden naar alleen een 900.
Nu nog even zien hoe en wanneer.
Van de 90 zal uiteindelijk toch netjes afscheid genomen moeten worden, dat moet dit keer eens niet vanuit een opwelling gaan. Die heb al te vaak gehad en die laten altijd iets van spijt achter.
Ondanks dat het uiteindelijk alleen maar gaat om een hoop staal met glas en rubber.
En twee auto’s erbij vind ik op dit moment te veel, dus zal het park ingekrompen gaan worden naar alleen een 900.
Nu nog even zien hoe en wanneer.
Van de 90 zal uiteindelijk toch netjes afscheid genomen moeten worden, dat moet dit keer eens niet vanuit een opwelling gaan. Die heb al te vaak gehad en die laten altijd iets van spijt achter.
Ondanks dat het uiteindelijk alleen maar gaat om een hoop staal met glas en rubber.
-
Ewout
- Donateur (5x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Het zijn lastige dilemma's. En als ik jouw verhalen lees ervaren wij volgens mij eenzelfde liefde voor zo'n gemoedelijke maar uitzonderlijke Saab en het met hart en ziel koesteren ervan, gestaag zaken verbeteren, dicht bij het origineel blijven en zeker het regelmatig rijden, wassen, en weer verder verfijnen.
Je kunt denk ik trots zijn op en dankbaar voor het ontwaken van deze 90 en het nieuwe leven dat je 'm hebt gegund. Dan heb je toch een prachtig stukje historie geschreven? Als je zorgt voor een goed nieuw thuis gaat deze 90 bij een volgende eigenaar weer een mooi nieuw hoofdstuk in. Iemand die van elke kilometer geniet, of iemand wiens opa in een 90 reed (effe denken, kan dat...?), of iemand bij wie je dezelfde fonkeling in de ogen ziet als hij na een eerste proefrit uitstapt en zijn oog over de eigenaardige lijnen van de 90 laat glijden. Over het algemeen heb ik telkens een passende eigenaar bij een auto gevonden. En ik heb ook wel mensen gehad aan wie ik een auto in kwestie gewoon niet zou hebben verkocht, omdat het niet de juiste persoon was. Iemand die het verhaal niet voortzet zoals het in mijn ogen zou moeten verlopen.
Als je je auto's, net als ik, graag koestert door a) erin te rijden en b) gaandeweg te verbeteren en verfijnen, dan is de vraag misschien of er nog eer en/of winst te behalen is aan de 90. Anders gezegd: moeten er nog veel dingen gebeuren die jij leuk vindt om te doen (a)? Of lonkt de 900 dan meer om als project beet te pakken en een soortgelijk traject te doorlopen? En qua rijden (b) geef je eigenlijk al aan dat de 90 niet de auto is waar je jezelf nog lang ontspannen van ziet genieten als vervoermiddel. En dan krijg je inderdaad het 'stilstand is achteruitgang' verhaal, en het zou jammer zijn als jouw avontuur met de 90 zo zou eindigen, na alle inspanningen. Stop op je hoogtepunt, zou ik zeggen. En zo te zien ga je dat doen.
En tja, spijt... Spijt en gemis zijn wat mij betreft twee verschillende dingen. Ik vind spijt vooral dat je bij terugblik het verkeerde besluit hebt genomen en zou willen dat je het kon terugdraaien. Gemis echter, is niet ongezond, omdat je verknocht bent geweest aan een auto die je hebt verkocht. Als je goed over die verkoop nadenkt, wat ik lees dat je je hebt voorgenomen, dan kan je op een rustig tempo loslaten en gestaag naar het afscheid toe leven. Zo heb ik het in elk geval ervaren met mijn zwarte 9000, en hoewel ik hem evengoed graag had gehouden is het ook goed dat hij weg is. En dat biedt weer andere mogelijkheden, zoals in jouw geval met je 900.
En misschien wel het belangrijkst: als je vrouw graag een 900 wil helpt dat ook om minder als individu de hobby te beleven, stel ik me zo voor. En trek je er eerder samen op uit, met iets meer comfort, maar toch die klassieke beleving en uitstraling. En een innige band met weer een auto die jouw zorgen goed kan gebruiken. Er ontstaat weer een stijgende lijn van verbetering, hechting, trots en rust.
Succes met de ongetwijfeld fijne toekomst!
(Een van de beste liedteksten die ik ken gaat over iemand die zijn hele leven druk in de weer is geweest met van alles, maar pas echt ging leven toen hij alles achter zich liet en ging zingen over het onstuimige leven dat hij al die tijd had geleid.)
Je kunt denk ik trots zijn op en dankbaar voor het ontwaken van deze 90 en het nieuwe leven dat je 'm hebt gegund. Dan heb je toch een prachtig stukje historie geschreven? Als je zorgt voor een goed nieuw thuis gaat deze 90 bij een volgende eigenaar weer een mooi nieuw hoofdstuk in. Iemand die van elke kilometer geniet, of iemand wiens opa in een 90 reed (effe denken, kan dat...?), of iemand bij wie je dezelfde fonkeling in de ogen ziet als hij na een eerste proefrit uitstapt en zijn oog over de eigenaardige lijnen van de 90 laat glijden. Over het algemeen heb ik telkens een passende eigenaar bij een auto gevonden. En ik heb ook wel mensen gehad aan wie ik een auto in kwestie gewoon niet zou hebben verkocht, omdat het niet de juiste persoon was. Iemand die het verhaal niet voortzet zoals het in mijn ogen zou moeten verlopen.
Als je je auto's, net als ik, graag koestert door a) erin te rijden en b) gaandeweg te verbeteren en verfijnen, dan is de vraag misschien of er nog eer en/of winst te behalen is aan de 90. Anders gezegd: moeten er nog veel dingen gebeuren die jij leuk vindt om te doen (a)? Of lonkt de 900 dan meer om als project beet te pakken en een soortgelijk traject te doorlopen? En qua rijden (b) geef je eigenlijk al aan dat de 90 niet de auto is waar je jezelf nog lang ontspannen van ziet genieten als vervoermiddel. En dan krijg je inderdaad het 'stilstand is achteruitgang' verhaal, en het zou jammer zijn als jouw avontuur met de 90 zo zou eindigen, na alle inspanningen. Stop op je hoogtepunt, zou ik zeggen. En zo te zien ga je dat doen.
En tja, spijt... Spijt en gemis zijn wat mij betreft twee verschillende dingen. Ik vind spijt vooral dat je bij terugblik het verkeerde besluit hebt genomen en zou willen dat je het kon terugdraaien. Gemis echter, is niet ongezond, omdat je verknocht bent geweest aan een auto die je hebt verkocht. Als je goed over die verkoop nadenkt, wat ik lees dat je je hebt voorgenomen, dan kan je op een rustig tempo loslaten en gestaag naar het afscheid toe leven. Zo heb ik het in elk geval ervaren met mijn zwarte 9000, en hoewel ik hem evengoed graag had gehouden is het ook goed dat hij weg is. En dat biedt weer andere mogelijkheden, zoals in jouw geval met je 900.
En misschien wel het belangrijkst: als je vrouw graag een 900 wil helpt dat ook om minder als individu de hobby te beleven, stel ik me zo voor. En trek je er eerder samen op uit, met iets meer comfort, maar toch die klassieke beleving en uitstraling. En een innige band met weer een auto die jouw zorgen goed kan gebruiken. Er ontstaat weer een stijgende lijn van verbetering, hechting, trots en rust.
Succes met de ongetwijfeld fijne toekomst!
(Een van de beste liedteksten die ik ken gaat over iemand die zijn hele leven druk in de weer is geweest met van alles, maar pas echt ging leven toen hij alles achter zich liet en ging zingen over het onstuimige leven dat hij al die tijd had geleid.)
-
Rik H.
- Donateur (4x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Mooi geschreven Ewout, dank!
Je omschrijft het eigenlijk precies zoals ik het bedoel.
En het stoppen op een hoogtepunt had is als zodanig nog niet gezien, maar dat klopt zeker.
Je omschrijft het eigenlijk precies zoals ik het bedoel.
En het stoppen op een hoogtepunt had is als zodanig nog niet gezien, maar dat klopt zeker.
-
silvandam
- Donateur (3x)

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Goh, Ewout… Wat een feest der herkenning. Goed verwoord!
-
davidd
- Donateur

Re: Saab 90 na 19 jaar weer naar buiten
Aan bovenstaande reacties heb ik weinig toe te voegen. Snap je overwegingen heel goed en het zijn dezelfde vraagstukken waar ik vaak mee worstel (en er dan vaak voor kies te verkopen en een nieuw project te beginnen). Je hebt de 90 tot ver gebracht en hopelijk is er een liefhebber die er van kan gaan genieten.
Ik vind het de mooiste 90, 't is dat ik al zo'n zelfde heb... Voor nu nog genieten ervan en de juiste koper komt dan vanzelf.
Ik vind het de mooiste 90, 't is dat ik al zo'n zelfde heb... Voor nu nog genieten ervan en de juiste koper komt dan vanzelf.
