Over enkele dagen ga ik met dezelfde 9-3 Maptun stage 5 een proefrit maken
Het voornaamste doel is om te kijken of je met zo'n extreme auto niet teveel aan comfort en handelbaarheid inboet. Door te ervaren wat anderen met hun Saab hebben gedaan, kan een redelijk beeld worden gevormd over de voor- en nadelen van bepaalde veranderingen aan een auto.
Lange tijd heb ik een spagetti uitlaatspruitstuk op mijn Saab gewild. Toen ik bij Exhaust Power Supply was, raadde ze me af om een exemplaar van rvs te laten maken. Het zou onherroepelijk gaan scheuren. Ik begon te twijfelen, maar het stond nog steeds op mijn lijstje. Enige tijd geleden heeft een kennis zo'n uitlaatspruitstuk op zijn 9-3 gezet en na korte tijd begon het te scheuren. Het ziet er prachtig uit, maar er komt nu weer een gewoon uitlaatspruitstuk op.
Ongeveer hetzelfde verhaal met een sperdifferentieel. Het leek me een goede manier om veel vermogen bij een voorwielaandrijver op de weg te kunnen zetten. De nadelen vind ik echter groter dan de voordelen. Het gaat erg wringen als je in eerste versnelling optrekt in een haakse bocht. Het doorslippende wiel in de binnenbocht is verdwenen met een sperdiffferentieel, maar als je hiermee grip verliest in een bocht vlieg je rechtdoor. Allebei de wielen gaan spinnen, waardoor de auto helemaal onbestuurbaar wordt.
Ik heb de A&P 9-3 stationair horen lopen met de speciale nokkenassen. De motor loopt erg onregelmatig. Bij hogere toeren zal het zeker vermogenswinst opleveren, maar ook een nokkenas met een agressiever profiel is voor mij een stap tever.
Om veilig in te kunnen halen zou ik best een handvol pk's erbij willen hebben, maar de auto moet ook in de regen in de hand te houden zijn. Op nat wegdek moet ik nu al oppassen dat wielen niet gaan spinnen, hoewel ik nog ver van de 310 pk zit.
Na de proefrit weet ik of ik verder ga met tunen, of dat mijn Saab met het huidige vermogen beter in balans is. Ik ben erg benieuwd.
