De 9000 vertoont al een tijdje het fenomeen dat bij goed gas geven in vooral de hogere versnellingen de voortrein aanvoelt alsof ie stuitert. Vooral bij bergop is het erg voelbaar. Ik dacht eerst dat het aan de versleten zomerbanden lag, maar na het monteren van verse winterbanden deed het euvel zich nog steeds voor, zei het in iets mindere mate. Bij constante snelheid voel je niks en bij gas geven bergafwaarts is het veel minder. Kan dit euvel voortkomen uit versleten draagarmrubbers? Over die rubbers gesproken, zijn er forummers met ervaring met die blauwe PU-voeringen? Ik meen gelezen te hebben dat die niet zo lang meegaan. Ik ben niet te beroerd om Powerflex te kopen, maar die blauwe zijn ook te koop bij de hier opererende onderdelenleveranciers, wat aanschaf een stuk makkelijker en minder duur maakt.
Alex
Stuiterende voortrein onder last
-
9000-95
- Donateur
Re: Stuiterende voortrein onder last
Stuiteren of trillen? Trillen onder acceleratie is wel een 9000 dingetje en zit hem eigenlijk altijd in de tripode bekers die ingelopen zijn (meestal omdat er MoS2 vet in gestopt is wat je niet moet doen). Kan je vaststellen door de tripode eruit te trekken en met je vinger over de glijbaan te voelen of er een diep punt in zit. Een heel ver versleten homokineet kan ook nog, dan zou je daar ook duidelijke speling op moeten voelen. Bij alles met de aandrijfas zal het effect in frequentie meelopen met de snelheid, dus da's vrij eenduidig vast te stellen.
Is het niet snelheids gerelateerd, dan zou ik inderdaad beginnen met de draagarm rubbers eens goed te bekijken (vooral de achterste). Koevoetje er tussen en kijken hoeveel beweging er is. Versleten schokdempers is natuurlijk ook nog een optie.
Met de PU bussen heb ik verder geen ervaring, maar het inpersen van de voorste is nogal een gevecht dus daar zou ik geen risico's mee nemen. De achterste zijn wel heel makkelijk te doen. Vergeet ook de stabilisatorstang rubbers niet als je toch bezig gaat.
Is het niet snelheids gerelateerd, dan zou ik inderdaad beginnen met de draagarm rubbers eens goed te bekijken (vooral de achterste). Koevoetje er tussen en kijken hoeveel beweging er is. Versleten schokdempers is natuurlijk ook nog een optie.
Met de PU bussen heb ik verder geen ervaring, maar het inpersen van de voorste is nogal een gevecht dus daar zou ik geen risico's mee nemen. De achterste zijn wel heel makkelijk te doen. Vergeet ook de stabilisatorstang rubbers niet als je toch bezig gaat.
-
Alex B
- Geregistreerd lid
Re: Stuiterende voortrein onder last
Stuiteren, het is alsof ie wil opklimmen en dan weer terugvalt. De versnellingsbak heb ik tweeëneenhalf jaar geleden vervangen door een gereviseerde en de linker homokineet is daarna gedaan. Tussen nu en 2e Paasdag gaan de zomerwielen er weer onder (met nieuwe banden) en dan zal ik meteen de voeringen controleren. Als ze voor ook moeten worden dat weer gewone. Er zijn wel setjes van PU van een Australische producent, maar dat wordt nogal begrotelijk. Dus dan wordt het alleen achter. Op de donor9000 zitten Powerflex voeringen voor de stabilisatorstang, tijd om die ook te gaan wisselen.
Alex
Alex
-
gertram
- Donateur (3x)
Re: Stuiterende voortrein onder last
Achterste rubbers van de voorste draagarmen gaan bij een 9k vaak stuk, er staat veel kracht op. Ik heb er PU in zitten die ik uiteindelijk wat gemodificeerd heb. Uiteindelijk behoorlijk wat werk. Ik smeer ze elk jaar met Airolube plantaardig vet.
Zie draadje viewtopic.php?f=6&t=119620&hilit=draagarm&start=30
Zie draadje viewtopic.php?f=6&t=119620&hilit=draagarm&start=30
-
Alex B
- Geregistreerd lid
Re: Stuiterende voortrein onder last
Tijd om deze zaak af te sluiten. Begin van de maand voordat de auto naar de keuring moest met de draagarmvoeringen bezig geweest. Wat er af kwam:
De linkerkant. Het resultaat van water, pekel en blootgesteld zijn aan weer en wind. Een van de aluminium verstevigingsbeugels viel bij demontage compleet uit elkaar, de andere was duidelijk zichtbaar ook niet meer helemaal fris.
De kleine voeringen voelden nog wel goed aan, maar aangezien ik toch nieuwe had gekocht zijn ze toch vervangen. Om een draadeind door de buis heen te kunnen krijgen voor demontage moesten de samengeknepen uiteinden eraf.
Zoals de grote filosoof Johan Cruyff eens zei, ieder nadeel heb z'n voordeel. De alu beugels rechts hebben jaren beschermd gezeten onder een laag aangekoekte motorolie agv lekkage. Als gevolg daarvan waren ze nog zo goed als nieuw. Die gaan dus bij de reservevoorraad.
De beugels stonden op de assen een beetje scheef naar buiten door het rubber waarvan een verlooprandje wat meer uitstak dan zou moeten. Bij drie lukte het toch om ze met het boutgat goed uitgelijnd te krijgen, bij de vierde moest de slijpschijf uitkomst brengen.
De eerste arm klaar voor montage. Eenmaal onder de auto bleek dat ik de grote voering verkeerd om had gemonteerd, zoals op de foto te zien. De dikke rand van de binnenvoering moet aan de kant van de draagarm zitten.
Het had nog wat voeten in de aarde bij het monteren, waardoor ik bij de eerste arm meer tijd nodig had. In de assen van de kleine voeringen zaten bramen die verhinderden dat er een draadeind doorheen kon. Ik heb eerst geprobeerd om ze voorzichtig weg te slijpen, maar dat schoot niet op; het is hard staal. Uiteindelijk er een 12mm boor doorheen gerost, dat was met drie tellen klaar. De diameter van de PU-voeringen en de binnendiameter van de houders waar ze in moesten was een slechte match, 1/10 of 2/10mm verschil in de verkeerde richting. Pas na het te lijf gaan van de houders met een schuurrol op de boormachine lukte het om de voeringen erin te persen.
Bij het monteren op de auto heb ik armen eerst gemonteerd zonder de grote verstevigingsplaten bij de achterste voering. Vervolgens de draagarm aan de fuseekant een stuk opgekrikt, zodat die in een positie stond die ongeveer overeenkomt met de stand in rust. Daarna de moer achter de grote voering aangedraaid. Voor het laatste stukkie met de momentsleutel de achterkant van de draagarm een stukje omlaag geduwd zodat er ruimte was voor de momentsleutel. Daarna de verstevigingsplaten gemonteerd.
Het resultaat van de operatie was meteen voelbaar; geen gestuiter meer, maar ook een duidelijke behoefte voor uitlijnen. Het rechter wiel wees naar buiten, wat duidelijk voelbaar was onder het rijden en ook zichtbaar was. Om rechtuit te rijden moest ik het stuur een beetje links van het midden vasthouden. Ook was er bij hogere snelheden wat zwabberen voelbaar in het rechter wiel. Na het uitlijnen was het gelukkig allemaal over: voor het eerst in ik weet niet hoe lang geen trillingen meer in het stuur, ook niet bij hogere snelheden
. Ik heb vanmiddag een klein stukje met een snelheid gereden die hier gevangenisstraf oplevert als je gelaserd wordt en het stuur voelde nu net zo solide aan als in de twee 9-5en en de Sonett. Je voelt wel meer van de weg omdat die PU-voeringen harder zijn, maar dat heb ik er graag voor over.
Enige wat niet ideaal te noemen valt is het camber van -3 graden aan de rechterkant. Ik heb er eerder een camberbout in gehad, maar daar was de keurmeester niet zo gecharmeerd van, dus die is er weer uitgegaan. We zullen maar zeggen dat het lekker is voor linkerbochten.
Alex
De linkerkant. Het resultaat van water, pekel en blootgesteld zijn aan weer en wind. Een van de aluminium verstevigingsbeugels viel bij demontage compleet uit elkaar, de andere was duidelijk zichtbaar ook niet meer helemaal fris.
De kleine voeringen voelden nog wel goed aan, maar aangezien ik toch nieuwe had gekocht zijn ze toch vervangen. Om een draadeind door de buis heen te kunnen krijgen voor demontage moesten de samengeknepen uiteinden eraf.
Zoals de grote filosoof Johan Cruyff eens zei, ieder nadeel heb z'n voordeel. De alu beugels rechts hebben jaren beschermd gezeten onder een laag aangekoekte motorolie agv lekkage. Als gevolg daarvan waren ze nog zo goed als nieuw. Die gaan dus bij de reservevoorraad.
De beugels stonden op de assen een beetje scheef naar buiten door het rubber waarvan een verlooprandje wat meer uitstak dan zou moeten. Bij drie lukte het toch om ze met het boutgat goed uitgelijnd te krijgen, bij de vierde moest de slijpschijf uitkomst brengen.
De eerste arm klaar voor montage. Eenmaal onder de auto bleek dat ik de grote voering verkeerd om had gemonteerd, zoals op de foto te zien. De dikke rand van de binnenvoering moet aan de kant van de draagarm zitten.
Het had nog wat voeten in de aarde bij het monteren, waardoor ik bij de eerste arm meer tijd nodig had. In de assen van de kleine voeringen zaten bramen die verhinderden dat er een draadeind doorheen kon. Ik heb eerst geprobeerd om ze voorzichtig weg te slijpen, maar dat schoot niet op; het is hard staal. Uiteindelijk er een 12mm boor doorheen gerost, dat was met drie tellen klaar. De diameter van de PU-voeringen en de binnendiameter van de houders waar ze in moesten was een slechte match, 1/10 of 2/10mm verschil in de verkeerde richting. Pas na het te lijf gaan van de houders met een schuurrol op de boormachine lukte het om de voeringen erin te persen.
Bij het monteren op de auto heb ik armen eerst gemonteerd zonder de grote verstevigingsplaten bij de achterste voering. Vervolgens de draagarm aan de fuseekant een stuk opgekrikt, zodat die in een positie stond die ongeveer overeenkomt met de stand in rust. Daarna de moer achter de grote voering aangedraaid. Voor het laatste stukkie met de momentsleutel de achterkant van de draagarm een stukje omlaag geduwd zodat er ruimte was voor de momentsleutel. Daarna de verstevigingsplaten gemonteerd.
Het resultaat van de operatie was meteen voelbaar; geen gestuiter meer, maar ook een duidelijke behoefte voor uitlijnen. Het rechter wiel wees naar buiten, wat duidelijk voelbaar was onder het rijden en ook zichtbaar was. Om rechtuit te rijden moest ik het stuur een beetje links van het midden vasthouden. Ook was er bij hogere snelheden wat zwabberen voelbaar in het rechter wiel. Na het uitlijnen was het gelukkig allemaal over: voor het eerst in ik weet niet hoe lang geen trillingen meer in het stuur, ook niet bij hogere snelheden
. Ik heb vanmiddag een klein stukje met een snelheid gereden die hier gevangenisstraf oplevert als je gelaserd wordt en het stuur voelde nu net zo solide aan als in de twee 9-5en en de Sonett. Je voelt wel meer van de weg omdat die PU-voeringen harder zijn, maar dat heb ik er graag voor over.Enige wat niet ideaal te noemen valt is het camber van -3 graden aan de rechterkant. Ik heb er eerder een camberbout in gehad, maar daar was de keurmeester niet zo gecharmeerd van, dus die is er weer uitgegaan. We zullen maar zeggen dat het lekker is voor linkerbochten.
Alex
-
9000-95
- Donateur
Re: Stuiterende voortrein onder last
Mooi dat het gelukt is! Die voorste bussen had ik laten zitten, de originele gaan eigenlijk nooit stuk. En met die aftermarket prut van tegenwoordig kan je met wat pech nu voortaan elk jaar opnieuw aan de bak. Maar hopelijk valt het mee.
Wat dat camber betreft, er zit bij een 9000 behoorlijk veel ruimte op de boutgaten van de veerpoot bovenin en die van de fusee aan de draagarm. Als je die een stukje lost zul je merken dat je de boel een aardig stukje op en neer kan schuiven. Daarmee ga je samen die drie mm denk ik haast wel redden. Ik druk de fusee altijd helemaal naar binnen voor ik de boutjes vast zet, veerpoot bouten teken ik af. Zo weet ik zeker dat de uitlijning niet verandert als er wat los moet. Als ik één kant de andere hoek in druk merk je dat echt heel duidelijk aan de sporing bij het rijden, doet dus best veel.
Wat dat camber betreft, er zit bij een 9000 behoorlijk veel ruimte op de boutgaten van de veerpoot bovenin en die van de fusee aan de draagarm. Als je die een stukje lost zul je merken dat je de boel een aardig stukje op en neer kan schuiven. Daarmee ga je samen die drie mm denk ik haast wel redden. Ik druk de fusee altijd helemaal naar binnen voor ik de boutjes vast zet, veerpoot bouten teken ik af. Zo weet ik zeker dat de uitlijning niet verandert als er wat los moet. Als ik één kant de andere hoek in druk merk je dat echt heel duidelijk aan de sporing bij het rijden, doet dus best veel.
-
Alex B
- Geregistreerd lid
Re: Stuiterende voortrein onder last
De bouten van de veerpoot heb ik niet meer los gehad sinds ik die heb verwisseld met de B6 met Aeroveren die onder de zwarte zaten en dat is al gauw acht jaar geleden. Als verschuiven meteen weer van invloed is op de uitlijning laat ik het voor nu maar even zitten; de banden zijn vers en met een beetje mazzel zijn we drie jaar verder voordat er weer nieuwe onder moeten. Dan zien we wel weer.
Alex
Alex