CDA en SGP zetten vraagtekens bij de methode die wordt gebruikt om te berekenen hoeveel stikstof bijvoorbeeld de veehouderij produceert.
Vertaling naar gewone mensentaal : "de uitkomst van het rekenmodel past niet bij de vooraf ingenomen politieke positie en moet daarop aangepast worden" (niet de eigen positie herzien). Wanneer politici zich gaan bemoeien met (exacte) wetenschappen (maar ook geschiedenis narratieven, zoals in Turkije met Armeense genocide) en die willen corrigeren naar eigen standpunten (uitkomst thesis sturen) moet bij elke burger de sceptische modus aan gaan. Het is een oranje vlag. Het naar de mond praten van de achterban.
Want wat schrijft Haagse luistervink Meeus in het NRC dit weekend nog?
https://www.nrc.nl/nieuws/2019/10/05/ho ... e-a3975735
hier toonde de landbouw zélf bereidheid tot een omslag. En wie deze week zag hoeveel politici zich gedwongen voelden veeboeren naar de mond te praten, begreep ook hoe groot de vergissing is geweest
En de link met de vaste standpunten rond landbouw dossiers bij CDA en SGP :
het probleem zijn de verwachtingen: de gemakzucht waarmee iedereen blijft hangen in de eigen rol.
Meeus illustreert dat aan de hand van deze casus
Mini-politiek is van alle tijden, maar je ziet niet vaak hoe gênant het achteraf is.
Wat was het geval? Onder Rutte II zocht toenmalig staatssecretaris Sharon Dijksma (Landbouw, PvdA) het VVD-kopstuk Ed Nijpels aan voor advies over versnelde verduurzaming van de sector. Achteraf een goed idee. Maar in de Kamer hadden CDA en VVD bezwaren: de stem van de landbouw ontbrak, klaagden ze.
Dijksma’s opvolger Martijn van Dam, ook PvdA, hervormde de commissie: ze kwam onder de vlag van de Sociaal-Economische Raad (SER), zodat ook werkgevers en de landbouw zelf (LTO Nederland) erin zaten. Dat werd polderen.
Maar zie: eind 2016, net voor de Kamerverkiezingen van maart 2017, lag er een rapport met de aanbeveling om financiële steun voor veehouders voortaan te beperken tot ,,een voorhoede’’ van duurzame veehouders – zo’n dertig procent van het totaal.
Ook riep Nijpels op tot krachtige overheidsregie om de schaduwkanten van de sector aan te pakken - klimaatschade, gezondheidsrisico’s, dierenwelzijn, etc.
De kern: de overheid zegt al jaren dat ze verduurzaming van landbouw wil, de sector knikt braaf, en daarna laten beiden begaan. Het was zo mooi geweest: ,,Overheden moeten grenzen durven stellen en (-) ingrijpen als gemaakte afspraken niet worden nagekomen.’’
Het interessante was: niet alleen VVD’er Nijpels en de landbouw onderschreven dit, ook media zagen een doorbraak. De commentator van deze krant prees het plan als ,,verstrekkend’’, vakblad Boerderij Vandaag zag ,,een Deltaplan voor de overgang naar een duurzame veeteelt in ons kleine land’’.
Kortom - er lag een typisch polder compromis waar boeren brood in zagen en politiek Den Haag ook. Wat toen?
Een maandje na de verkiezingen, dinsdag 11 april 2017, het was kabinetsformatie, voerde de Kamercommissie Economische Zaken procedureoverleg. De tribune was leeg.
Onder puntje 38 werd op verzoek van het CDA besloten het advies controversieel te verklaren. En het regeerakkoord, ruim een half jaar later, maakte er geen melding meer van.
En dus zitten we na drie jaar met een "controversieel" gemaakt compromis voorstel waar niets meer mee is gedaan.
Als toch alle landen doen waar ze zin in hebben, hoeft de Brexit toch niet eens?
