aan dat soort verleidingen moet je onbekommerd toegevenS@@bman schreef: ↑vr 02 aug, 2019 11:55Same here.Alois schreef: ↑ma 29 jul, 2019 22:46ik ben dol op deze oude foto's met auto's ....
Ik heb intussen een verzameling van foto's aangelegd uit de jaren '70 en '80 waarop Saabs te zien zijn en de verleiding is groot om die allemaal
te gaan posten hier.
Ik vond Saabs in de jaren '80 als kind erg lelijk maar daardoor juist ook interessant.
Gaandeweg sloeg dat om en begin jaren '00 kocht ik mijn eerste 900 waar ik nog steeds in rijd.
Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
-
collega
- Donateur (3x)
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
-
Luud
- Donateur (8x)
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Eens, gewoon posten en ons mee laten genieten.collega schreef: ↑do 11 jun, 2020 13:59aan dat soort verleidingen moet je onbekommerd toegevenS@@bman schreef: ↑vr 02 aug, 2019 11:55Same here.Alois schreef: ↑ma 29 jul, 2019 22:46ik ben dol op deze oude foto's met auto's ....
Ik heb intussen een verzameling van foto's aangelegd uit de jaren '70 en '80 waarop Saabs te zien zijn en de verleiding is groot om die allemaal
te gaan posten hier
Ik vond Saabs in de jaren '80 als kind erg lelijk maar daardoor juist ook interessant.
Gaandeweg sloeg dat om en begin jaren '00 kocht ik mijn eerste 900 waar ik nog steeds in rijd.
-
peejee
- Geregistreerd lid
Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Oud album kiekje van ‘de bruine Saab’ van mijn vader. Gekocht in 1975 dacht ik, de foto is uit 1977. De auto had een achterbankje dat andersom stond. Konden we vroeger als kids op de snelweg naar achterliggers zwaaien. 
Of gekke bekken trekken natuurlijk!
Deze Saab 95 is destijds redelijk snel ingeruild op een Mercedes...
Of gekke bekken trekken natuurlijk!Deze Saab 95 is destijds redelijk snel ingeruild op een Mercedes...
-
Luud
- Donateur (8x)
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Aangeschaft een microfiche viewer bij voormalig Saabdealer met honderden zeer goed gedocumenteerde fiches over Saabjes uit de jaren 80.
Ook nog veel losse fiches erbij, komende weken maar eens alles doorspitten.
Ook nog veel losse fiches erbij, komende weken maar eens alles doorspitten.
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.
-
jelger
- Geregistreerd lid
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Leuk! 
En ook leuk maar waarschijnlijk kostbaar projectje: digitaliseren.
En ook leuk maar waarschijnlijk kostbaar projectje: digitaliseren.
-
gewoonikke
- Geregistreerd lid
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Tijdsbeeld jaren 80 saab <--->de bende van nijvel
-
DV 9-3
- Donateur
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Ach, ik zou willen dat ik de foto's nog had...
Ik begon met autorijden in '79. In een goud/brons kleurige Opel 'C' Kadett 1.2 tweedeurs met beige skai interieur. Zaten geen hoofdsteunen in. Die waren toen nog best bijzonder. Toerenteller, Cruisecontrol, Centrale vergrendeling, zelfs achterruit verwarming, het waren allemaal opties op auto's voor de gewone man. Airco? Dat zat zelfs niet standaard op heel dure auto's. Als je toen een Saab 900 Turbo zag, dan keek je. Een onbereikbare auto die velen 'poep-chique' vonden. Er stond er eentje in de straat bij mijn toenmalige vriendinnetje. Een bruine 5 deurs met diplomaten kenteken. We vonden dat toen een enorm grote auto, herinner ik mij... Ik vergeet ook nooit dat ik de eerste 900 Cabrio zag. Een volstrekt onbereikbare auto. Zo onvoorstelbaar mooi. En dan notabene verkrijgbaar in Monte Carlo geel ook nog.
Rond '86 kocht ik m'n eerste Saab, een beige 96. Hij stond langs de weg te koop in een dorp en we werden er verliefd op. Telefoonnummer opschrijven en naar huis gaan om te kunnen bellen. (Niks gsm.) Ik wist niets van Saab en vond het eerst wel echt ouderwets. Maar het reed wel erg fijn! Mijn vriendin zou erin gaan rijden. Als de motor goed warm was bleef het oliedruk lampje branden bij stationair. Durfden we na een tijdje niet meer mee te rijden. Je moest toen nog in de krant (Telegraaf op zaterdag en dan de autospeurders uitpluizen) of de gouden gids zoeken naar een adres waar je geholpen kon worden. Naar de dealer gingen we in ieder geval niet. Veel te chique voor zo'n oude auto. Is toen gefixt bij een Saab garage in Drachten. Maar niet goed, want even later liep het blok in de soep. We sleepten toen de 96 van Hilversum naar Drachten (!) en daar werd er een ruilmotor ingezet. Daarvan brandde na een tijdje óók het olie druklampje als de motor goed warm was... In die periode raakte ook onze verkering uit. Exit beige 96.
Ik kocht niet lang daarna als vrijgezel een Zwarte 900 GLE Coupe met blauw velours. Wat een bloedmooie wagen vond ik dat... Ik herinner me vooral de stevigheid van hoe alles aanvoelde dat je aanraakte als je die auto reed. Het leek wel een Mercedes. Maar dan mooier vormgegeven, naar mijn smaak. Goedkopere auto's voelden toen heel anders dan duurdere. En zagen er ook heel anders uit. Er was een duidelijk kwaliteitsverschil tussen merken. Dat soort verschillen is in de loop der jaren, na de 80-er jaren, in de autoindustrie eigenlijk verdwenen.
Weer een jaar later ruilde ik de zwarte 900 Coupe in voor een Silver Arrow. Daarmee was je toen King of The Road.
Niet heel lang daarna kwam er weer een 96. Een mosgroene dit keer. Ging mijn nieuwe vriendin in rijden. En die nam 'm mee toen we even later weer uit elkaar gingen...
Het straatbeeld was in mijn herinnering toen vooral gevarieerd qua vormgeving. Merken wilden zich onderscheiden en jaagden niet allemaal op dezelfde klanten. Daardoor waren merkwaarden en vormgeving ook echt duidelijk verschillend, je herkende een merk aan de vormgeving van de gehele koets, niet alleen de neus of de achterkant, zoals nu heel vaak. Auto's moesten ook vooral praktisch zijn. Een super ingewikkelde vormgeving met veel ditjes en datjes zag je vrijwel niet. Ik denk dat daarom ook kleurgebruik een belangrijk middel gevonden werd om onderscheidend te proberen te zijn. Ik vind de ontwerpen van toen, ook als ik die nu weer zie, veel sterker, mooier en meer gedurfd dan van vrijwel alles wat er vanaf ongeveer begin jaren '90 werd gemaakt. Een bekende Franse ontwerper, ik meen dat hij Michel Opron heet, zei ooit over de ontwerpen van auto's na de jaren '80-'90 dat daar vaak zoveel lijnen in zitten dat je er wel een tweede auto van kan tekenen. Hij ontwierp de Citroën SM. Een icoon. En Iconen waren er in die tijd veel meer dan sinds toen. Zeer zeker ook van Saab. Niet zoals nu hadden merken een heel sterke eigen identiteit, verbonden aan de vormgeving en vaak ook aan de gebruikte techniek. Automerken deden vaak sterk hun best om hun klanten te behouden als ze aan een nieuwe auto toe waren. Mensen reden een merk vaak voor het leven, wisselden daar zelden van. En het was enorm kleurrijk op straat. Auto's hadden vrijwel alle kleuren van de regenboog en dat was normaal. Een zwarte of zilvergrijze auto hebben, dat was bijzonder. Ik zei al, ik wilde dat ik de foto's nog had.
Ik begon met autorijden in '79. In een goud/brons kleurige Opel 'C' Kadett 1.2 tweedeurs met beige skai interieur. Zaten geen hoofdsteunen in. Die waren toen nog best bijzonder. Toerenteller, Cruisecontrol, Centrale vergrendeling, zelfs achterruit verwarming, het waren allemaal opties op auto's voor de gewone man. Airco? Dat zat zelfs niet standaard op heel dure auto's. Als je toen een Saab 900 Turbo zag, dan keek je. Een onbereikbare auto die velen 'poep-chique' vonden. Er stond er eentje in de straat bij mijn toenmalige vriendinnetje. Een bruine 5 deurs met diplomaten kenteken. We vonden dat toen een enorm grote auto, herinner ik mij... Ik vergeet ook nooit dat ik de eerste 900 Cabrio zag. Een volstrekt onbereikbare auto. Zo onvoorstelbaar mooi. En dan notabene verkrijgbaar in Monte Carlo geel ook nog.
Rond '86 kocht ik m'n eerste Saab, een beige 96. Hij stond langs de weg te koop in een dorp en we werden er verliefd op. Telefoonnummer opschrijven en naar huis gaan om te kunnen bellen. (Niks gsm.) Ik wist niets van Saab en vond het eerst wel echt ouderwets. Maar het reed wel erg fijn! Mijn vriendin zou erin gaan rijden. Als de motor goed warm was bleef het oliedruk lampje branden bij stationair. Durfden we na een tijdje niet meer mee te rijden. Je moest toen nog in de krant (Telegraaf op zaterdag en dan de autospeurders uitpluizen) of de gouden gids zoeken naar een adres waar je geholpen kon worden. Naar de dealer gingen we in ieder geval niet. Veel te chique voor zo'n oude auto. Is toen gefixt bij een Saab garage in Drachten. Maar niet goed, want even later liep het blok in de soep. We sleepten toen de 96 van Hilversum naar Drachten (!) en daar werd er een ruilmotor ingezet. Daarvan brandde na een tijdje óók het olie druklampje als de motor goed warm was... In die periode raakte ook onze verkering uit. Exit beige 96.
Ik kocht niet lang daarna als vrijgezel een Zwarte 900 GLE Coupe met blauw velours. Wat een bloedmooie wagen vond ik dat... Ik herinner me vooral de stevigheid van hoe alles aanvoelde dat je aanraakte als je die auto reed. Het leek wel een Mercedes. Maar dan mooier vormgegeven, naar mijn smaak. Goedkopere auto's voelden toen heel anders dan duurdere. En zagen er ook heel anders uit. Er was een duidelijk kwaliteitsverschil tussen merken. Dat soort verschillen is in de loop der jaren, na de 80-er jaren, in de autoindustrie eigenlijk verdwenen.
Weer een jaar later ruilde ik de zwarte 900 Coupe in voor een Silver Arrow. Daarmee was je toen King of The Road.
Niet heel lang daarna kwam er weer een 96. Een mosgroene dit keer. Ging mijn nieuwe vriendin in rijden. En die nam 'm mee toen we even later weer uit elkaar gingen...
Het straatbeeld was in mijn herinnering toen vooral gevarieerd qua vormgeving. Merken wilden zich onderscheiden en jaagden niet allemaal op dezelfde klanten. Daardoor waren merkwaarden en vormgeving ook echt duidelijk verschillend, je herkende een merk aan de vormgeving van de gehele koets, niet alleen de neus of de achterkant, zoals nu heel vaak. Auto's moesten ook vooral praktisch zijn. Een super ingewikkelde vormgeving met veel ditjes en datjes zag je vrijwel niet. Ik denk dat daarom ook kleurgebruik een belangrijk middel gevonden werd om onderscheidend te proberen te zijn. Ik vind de ontwerpen van toen, ook als ik die nu weer zie, veel sterker, mooier en meer gedurfd dan van vrijwel alles wat er vanaf ongeveer begin jaren '90 werd gemaakt. Een bekende Franse ontwerper, ik meen dat hij Michel Opron heet, zei ooit over de ontwerpen van auto's na de jaren '80-'90 dat daar vaak zoveel lijnen in zitten dat je er wel een tweede auto van kan tekenen. Hij ontwierp de Citroën SM. Een icoon. En Iconen waren er in die tijd veel meer dan sinds toen. Zeer zeker ook van Saab. Niet zoals nu hadden merken een heel sterke eigen identiteit, verbonden aan de vormgeving en vaak ook aan de gebruikte techniek. Automerken deden vaak sterk hun best om hun klanten te behouden als ze aan een nieuwe auto toe waren. Mensen reden een merk vaak voor het leven, wisselden daar zelden van. En het was enorm kleurrijk op straat. Auto's hadden vrijwel alle kleuren van de regenboog en dat was normaal. Een zwarte of zilvergrijze auto hebben, dat was bijzonder. Ik zei al, ik wilde dat ik de foto's nog had.
-
turbopilot
- Donateur (7x)
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Heel herkenbaar
En een merk voor je leven, nog steeds, ooit 3 maanden lang een VW kever gehad, zelf overgespoten, beter verkocht en toen had ik geld voor een 96.
En een merk voor je leven, nog steeds, ooit 3 maanden lang een VW kever gehad, zelf overgespoten, beter verkocht en toen had ik geld voor een 96.
-
DV 9-3
- Donateur
Re: Tijdsbeeld Saabs in de jaren tachtig
Na Opel (2x), Renault (1x), Daf (2x), Fiat (3x), Citroën (6x), Volvo (4x), Mercedes (3x), Landrover (1x) en zelfs heel even Audi (1x) en BMW (2x), kwam ik toch steeds weer terug bij Saab (15X!). En dat gaat niet meer veranderen.turbopilot schreef: ↑zo 26 jul, 2020 10:34Heel herkenbaar
En een merk voor je leven, nog steeds, ooit 3 maanden lang een VW kever gehad, zelf overgespoten, beter verkocht en toen had ik geld voor een 96.
