...ook ik had een beetje Zweeds gevoel bij dit nieuwe merk.
Dus had ik me op de nieuwsberichten geabonneerd.
Het was niet hetzelfde gevoel als vroeger, toen je drie keer bij de Saab-dealer kwam vragen of de nieuwe folders al binnen waren...
Maar toch: leuk om mee kennis te maken.
Vandaag een heuse proefrit met de Polestar
en ja, het was zelfs de eerste elektrieke rit van ondergetekende, die ook op de fiets nog zelf trapt.
Op naar Amstelveen, waar ipv een mooie autoboulevard de plaatselijke Nespresso de buurman van Polestar bleek te zijn.
Daarna de parkeergarage uit (hey google, boom omhoog

),
rustig aan de A9 op; dat gaat best rap en het rijdt eigenlijk heel gewoon.
Bij gebrek aan mooi motorgeluid erger je je wel direct aan band- en windgeruis; kortom commentaar kun je altijd leveren.
De Polestar is een goed aanvoelende auto, mooie kleuren, schitterende spiegels, strak interieur.
De acceleratie is ongeveer 2xAero: tsjongejongejonge, als een komeet en dat alles zonder moeite of schok.
....
en toch, eenmaal op het kleine buitenweggetje naar Nes aan de Amstel (sorry omwonenden, hij is sneller dan ik dacht) had ik het gevoel: is dit het nu?
het gaat me allemaal te makkelijk; niet even terugschakelen, zelf in de remmen (ipv die automatische ho-houder), het enorme gewicht waardoor wegverhoginkjes toch wel gevoeld worden ipv even het huppelsprongetje dat je maakt in de classic...
kortom, met een brede grijns reed ik in m'n 900turbo terug; nog even in de Leidsche Rijntunnel terugschakelen naar 3 en broeeeeeeeeeeeeeeem
...
een elektrische zal er vast een keer komen
maar nu nog even niet