Het eerste wat we doen is er in zitten. Het valt ons beiden op; het ruikt vertrouwd naar ... SAAB. Dezelfde geur als onze vroegere SAAB's uit de periode 1981 tot 1995! Het volgende dat opvalt is, hij is kleiner dan je herinnert. Je zit veel dichter bij elkaar. Verder gaan je ogen langs de klokken, het originele witte stuur, de signaleringslampjes. Het valt ons op dat er helemaal geen veiligheidsgordels in deze auto zitten. Die willen we uiteraard wel hebben. Het liefst van die grijs-zwarte die je nog zelf moet vastklikken. Klippan heten deze, net zoals eerder een bank bij IKEA heette. Wellicht had je voor die bank ook gordels nodig omdat je er anders af valt!
Voordat we helemaal in katzwijm vallen stappen we uit.
Dan bekijken we de buitenkant, die kleur! Overdag is het wit, tegen de avond wordt het licht grijs. Echt een mooie kleur! De originele autokleur is rood, dat zie je terug op verschillende plaatsen. Onder de motorkap ziet alles er wel netjes uit. Geen olie of vet op de bodem, geen lekwater. De radiateur is vernieuwd in Denemarken, de naam van het bedrijf op Jutland staat er nog op. Deze auto uit 1968 heeft nog geen rembekrachtiger. Die moet er natuurlijk wel op als je over de Alpen gaat. Op die plek zit echter ook de hoofdcilinder van de koppeling. Deze steekt recht vooruit door het schutboard.
Ik wil ook nog een trekhaak hebben die bij een SAAB 95 uit de vroegere periode past. De latere versies zijn langer en steken een eind uit. Hiervoor een advertentie gezet op het SAABforum. Dit levert meteen een aanbod op uit Friesland. De trekhaak daarvan is van het latere type. Ondertussen komen we bij Johan Tammelink terecht met zijn idyllische SAAB museum.
Hij heeft alle spullen wel liggen. De hoofdcilinder van de koppeling moet schuin omhoog. In de latere versies van de SAABs zit op het schuine gedeelte boven de rem en koppelingscilinder een soort verhoginkje waar de latere types op passen. Om dit de realiseren zoek ik een sloopsaab waar ik dit stuk uit kan zagen. Met een kattenbak vol rijkdom rijd ik weer naar huis.
Onderweg bedenk ik mij dat ik wellicht ook een soort dikke steun kan maken, zoiets als in de vorm van de uitlaatpakking. Deze moet dezelfde proporties hebben als de montagekant van de hoofdcilinder van de koppeling. Voor de stevigheid kan ik een soort verstevigingsplaatje maken dat aan de binnenkant komt van het schutboard. Johan gaf al aan dat er een stevige druk op de koppelingscilinder komt te staan bij het volledig intrappen. Hier broed ik nog even op.
Thuis gekomen snuffel ik 's-avonds door de papieren die ik van Peter, de verkoper van de SAAB, heb gekregen. Er zitten eigendomspapieren bij van alle drie de eigenaren in Denemarken. De auto is daar geïmporteerd in 2006. Door middel van Google vind ik het adres en een telefoonnummer van de voorlaatste eigenaar in Denemarken. Op goed geluk stuur ik hem een SMS, in de Deens (althans volgens Google vertaal).
Tot mijn blijdschap ontvang ik de volgende dag een bericht. Het is een foto van een verfbus met autolak RAL 7038. Ik vraag hem of hij de auto heeft gerestaureerd en wat hij aan de motor heeft gedaan. Hij heeft deze auto inderdaad gerestaureerd! De motor heeft hij niets aan gedaan omdat deze nog gewoon goed liep. (!) Ik had al gezien dat het hele motorblok blauw was geverfd of gespoten. Zelfs de bougies waren blauw! In een volgende aflevering zal ik meer over de motor melden. Zelfs de klepstoters en veren waren blauw..
Daarna op internet gekeken naar RAL 7038. AGATE GREY. Dit lijkt een veel donkerder kleur grijs te zijn! Onze auto is veel meer wit!
Gauw weer een SMS naar Denemarken. Klopt deze kleur wel?
De eerdere eigenaar verontschuldigt zich, hij heeft waarschijnlijk de nummers door elkaar gehaald. Hij geeft aan dat het een originele SKANIA vrachtwagenkleur is. Maar hij weet zich nog te herinneren dat hij een verfblikje heeft meegegeven bij de verkoop van zijn SAAB. Ondertussen biedt hij zijn originele SAAB 95 Imperial aan, in volgens hem uitstekende staat.
Snel weer een mail gestuurd naar Peter, de vorige eigenaar. Twee weken later reageert Peter. Hij kon zich zoiets niet herinneren, maar is toch gaan zoeken. En ja hoor, hij vond een blikje autolak.... Met daarop de kleurcode .... RAL 7038.
Dan maar een lakmonster laten nemen bij de plaatselijke autospuiter.
) zag ik op de vloer een dubbele laag teer. Ik denk dat er weinig ontwikkelingslanden zijn die zoveel asfalt op de wegen hebben liggen! En ja hoor, allemaal roest. De stukken die eerder werden ingelast moeten er misschien wel weer uit! Shit!
