Welnu, mijn naam is Ewoud en ik woon in Den Haag. Al zolang ik me kan herinneren, ben ik gek op auto’s. Als ik mijn ouders mag geloven, was ‘Alfa Romeo’ het eerste wat ik kon zeggen. Dat lijkt me hoogst onwaarschijnlijk, maar het illustreert in ieder geval hoe ver mijn liefde terug gaat.
Over originaliteit (als in: zoals de fabriek het bedoeld heeft), of wat anderen ervan vinden, heb ik me nooit druk gemaakt. Ik wil dat mijn auto aan míjn eisen voldoet; dat hij rijdt en er uitziet zoals ik vind dat hij moet rijden en er uitzien. Auto’s zijn per definitie één groot compromis als ze de fabriek uitrollen, aangezien ze een zo groot mogelijk publiek (lees: de grote gemene deler) moeten aanspreken, zowel qua looks als qua wegligging en prestaties, tegen een zo concurrerend mogelijke prijs, met inachtneming van alle juridische beperkingen van de verschillende markten. Dat dat veelal vlees noch vis oplevert, moge duidelijk zijn en kan de fabrikant niet verweten worden. Maar het betekent ook dat een ‘standaard’ auto voor mij niks meer is dan een basis van waaruit verder gewerkt kan worden. Noem het individualisering. Dat ik de daarmee gepaard gaande investeringen er bij verkoop nooit uit zal halen en dat ze zelfs tot waardevermindering kunnen leiden, neem ik graag voor lief. Ik weiger me ergens aan te ergeren, wétend dat het beter kan, uitsluitend omwille van financiële motieven in de toekomst. Daar is het leven te kort voor.
Mijn auto’s heb ik dan ook altijd getuned (naar de letterlijke betekenis van het woord: aangepast aan mijn persoonlijke smaak). Of het nu mijn 1972-er Alfa Giulia betrof, mijn Alfa 156 VMR30 Stradale, mijn Lancia Delta Integrale Evo of mijn Audi S4 Avant 2.7 V6 biturbo Quattro (om er maar eens een paar te noemen, want de lijst is vele malen langer, inclusief - jawel - een zwarte classic 900 Turbo); altijd vond ik manieren om de auto verder te perfectioneren. Lekker rommelen en onderdelen vinden; ik kon er eindeloos van genieten.
(intermezzo: mijn Delta, toen zij als covergirl fungeerde voor het tijdschrift waar ik jarenlang voor schreef en dat ik meehielp oprichten:)
(en vooruit, voor de goede orde dan ook maar mijn 156. Fijnste auto die ik ooit heb gehad – ik kon er mee lezen en schrijven, gooien en smijten. Een sleeper in optima forma; drieliter V6 met 275 pk en onderhuids volledig circuit-klaar. Wat een geweldenaar)
Maar het leven nam zijn loop, er kwamen verhuizingen, wisselingen van werkkring en – niet te vergeten – kinderen, waardoor er praktische en financiële keuzes gemaakt moesten worden. ‘Verstand’ kreeg voorrang op ‘hart’. Volvo stations deden hun intrede, dan weet je het wel.
Zoveel jaren later kwam er echter weer ruimte voor ‘iets leuks’ als daily driver. Voor mijn werk rijd ik in de allernieuwste auto’s (ik ben autojournalist), die ik de afgelopen jaren niet alleen groter en groter en zwaarder en zwaarder zag worden, maar vooral ook steeds afstandelijker. Digitaler, zo je wilt. Vandaag de dag is alles elektronisch, elektrisch en ‘over the air’, en hoewel ik me nog altijd kan verbazen over de kracht en het technisch vernuft, wakkerde het mijn verlangen naar ‘iets analoogs voor mezelf’ steeds verder aan. Iets dat anders was dan de rest en het liefst een beetje tuneable. Na lang nadenken en zoeken (dat proces zal ik jullie besparen), werd duidelijk dat het een Saab 9-3 Viggen moest worden. Maar dan alleen een Lightning Blue coupé – ik ben nu eenmaal een romantische ziel.
Fast forward, want inmiddels heb ik er eentje gekocht. En ja, het is dus ‘die ene’ uit Friesland die al 2,5 jaar te koop stond, meermaals op dit forum is gespot en dan vooral de labels ‘te fout’ en ’te duur’ kreeg toebedeeld. Forumlid Tenfour kocht hem in 2009 op een Britse veiling en haalde hem naar Nederland (dat avontuur is hier nog steeds te lezen; een plaatje uit dat topic, als de auto staat te wachten om RDW gekeurd te worden).
Twee jaar later verkocht hij de - rechtsgestuurde - auto aan ‘mijn’ verkoper; een gefortuneerd ondernemer met een passie voor sleutelen aan (en modificeren van) auto’s en met een uitgebreide verzameling vierwielers (een zeker Duits merk uit Zuffenhausen speelt daarin een prominente rol), die in de Viggen een interessant nieuw project zag. En om die reden dus ook niet schrok van de afgebroken aandrijfas toen hij de auto kwam ophalen (tijdens zijn laatste rit werd Tenfour verrast door een gat in de weg). De nieuwbakken eigenaar verscheepte de Viggen naar zijn werkplaats en nam de reparatie voortvarend ter hand: de volledige voor- én achterwielophanging werd vervangen door ‘alles nieuw’ en ‘alles ge-upgrade indien mogelijk’. 9-5 aandrijfassen werden gemonteerd, alle draagarmen, lagers, homokineten, hoezen en what not werden vervangen, terwijl in één moeite door de hele bodem werd gereinigd en roestvrij gemaakt. Dat sleutelde wel zo lekker.
Oorspronkelijk was de eigenaar van plan de Saab rechtsgestuurd te houden. Mensen die het zouden moeten kunnen weten, hadden hem vooraf verzekerd dat dat heel snel went. Dat zag de eigenaar na verloop van tijd toch anders (‘Geloof me, je went er nóóit aan!’) en hij besloot tot LHD-ombouw over te gaan. Een veel grotere klus dan in eerste instantie gedacht, maar wie A zegt… De motor ging eruit en er werd een nieuw schutbord geplaatst. Niet gepuntlast, zoals de fabriek het had gedaan, maar volledig doorgelast, omwille van zoveel mogelijk stijfheid. Een nieuw stuurhuis en een steering brace werden gemonteerd. De motorruimte werd opnieuw gespoten, evenals (als je toch bezig bent…) de motorkap en de voorbumper, want daar zat wat steenslag.
Voor:
Na:
Motor er weer in? Nou, als je tóch bezig bent… De eigenaar wilde wel wat meer ‘bite’ onder de rechtervoet en had zich verdiept in de mogelijkheden. Om de gezondheid van de originele motor te beoordelen, demonteerde hij de cilinderkop. En constateerde sporen van kantelende zuigers. Dat kún je repareren. Maar als je financiën het toestaan om consequent het adagium ‘nieuw, of anders niet’ aan te hangen, dan kun je ook andere keuzes maken. De eigenaar vond bij Saab Partners in Meppel een fabrieksnieuw B235R motorblok, nog in de krat, en toen was het pleit snel beslecht. Bij Saab-specialist annex MapTun-dealer Wassenaar in Leeuwarden werd vervolgens ruimhartig de credit card getrokken voor go-faster-goodies. De versnellingsbak werd gereviseerd, voorzien van tandwielen met rechte vertanding, een verzwaarde koppeling en een LSD. Een nieuwe radiator was een vanzelfsprekendheid.
Tot zover in vogelvlucht, want ik kan wel aan de gang blijven. Noemen dat het volledige aircosysteem is vernieuwd, bijvoorbeeld. Of dat er een ‘one off’ oliekoeler op zit. Of dat de auto compleet roest- en schadevrij is. Maar ik wil niet al te zeer in nerderige details verzanden. Feit is dat de hele verbouwing een aantal jaren in beslag nam. Toen de auto uiteindelijk ‘af’ was en er een tank benzine was leeggereden om te controleren of alles naar behoren functioneerde, schoof de eigenaar hem tussen zijn verzameling en dat was dan dat: project voltooid, op naar het volgende. Het ging hem immers om de reis, niet om de bestemming.
Een paar plaatjes van de jaloersmakende werkplaats van de vorige eigenaar ('de loods', zoals hij het zelf noemt). Op de voorgrond wat lopende projecten. Daar achter staat iets blauws.
Eind 2019 zette hij de 9-3 (toch een beetje een vreemde eend in de bijt, zo tussen al die Porsches) te koop. Voor een fors bedrag, dat recht deed aan de gevoelswaarde en die door een serieuze liefhebber ook als zodanig zou worden (h)erkend. ‘Weggeven’ zou een belediging zijn van het afgelegde traject. Daarbij had de eigenaar alle tijd van de wereld: de Viggen was geschorst, stond binnen en niet in de weg, geld was geen verkoopmotief en voor-een-dubbeltje-op-de-eerste-rang-willen-zitters gunde hij de auto simpelweg niet.
Die serieuze liefhebber meldde zich recent, had wat kleine noten op zijn zang, maar sloot uiteindelijk met de nodige opwinding een deal.
De specs zoals de geschuifdakte 1999-er er op dit moment bij staat:
- 17-inch Kahn RSR vijfspakers; door de eerste eigenaar in 2004 bij Abbott Racing gekocht, naar verluid omdat de af-fabriek wielen destijds door ‘kenners’ als te zwak werden beoordeeld. Ik vind ze geweldig. De originele Viggens zijn, om het heel voorzichtig uit te drukken, niet mijn smaak en de hier zo bewierookte Hirsch Performance-wielen krijgen bij mij ook al niet de handen op elkaar. Een maatje groter zou naar huidige schoonheidsidealen wellicht te prefereren zijn, maar daar gaat een auto niet per se beter van rijden. Bovendien zijn de Kahns heerlijk ‘period’. Ik had ze zelf kunnen kiezen;
- Michelin Pilot Sport
- Bilstein B8 schokdempers
- Eibach Pro verlagingsveren (-30 mm)
- 9-5 aandrijfassen
- rondom draagarmen met PU-bussen
- Tar-Ox gegroefde en geperforeerde remschijven voor
- Ferodo DS Performance remblokken rondom
- Goodridge gewapende remslangen rondom
- USA-knipperlichten voor
- carbon-look dashboard-facia
- Xenon verlichting
- MapTun steering brace
- LSD
- SPEC stage 2+ carbon koppeling
- gereviseerde versnellingsbak met tandwielen met rechte vertanding
- fabrieksnieuw motorblok (moet nog ingereden worden)
- Mitsubishi TD04HL-XT turbo
- Do88 cross-flow FMIC
- grotere front mounted oliekoeler (custom made)
- MapTun blauwe siliconen slangen
- JR sportluchtfilter
- Walbro 255 LPH brandstofpomp
- grotere injectoren
- T5 nokkenassen
- 3,5 bar brandstofdrukregelaar
- MapTun ‘van voor tot achter’ rvs sportuitlaat, inclusief 3-inch downpipe en 100 CPI racecat
- MapTun stage 4 software op maat
Om af te sluiten nog een foto uit de verkoopadvertentie:
Over een paar weken ga ik hem ophalen. Het bedrijf waar de auto in consignatie stond, is met vakantie en ik kamp zelf ook met een overvolle agenda. Ik moet dus nog even geduld betrachten, wat om den drommel niet meevalt; de Viggen is inmiddels een vaste waarde in mijn dromen.
Of hij klaar is, wil je nog weten? Absoluut niet. Ik heb méér dan voldoende plannen en de pakketbezorger gaat waarschijnlijk mijn nieuwe beste vriend worden. Maar de basis staat als een huis - in ieder geval motorisch, want met 315 pk is er op dat gebied voorlopig niet zoveel te wensen. Punt is: het onderhuidse potentieel schreeuwt om verlossing en daar ga ik komende tijd mee aan de slag. De eerste bestellingen zijn reeds geplaatst. In afwachting daarvan lees ik hier lekker mee, zal ik af en toe een berichtje plaatsen en geniet ik me suf van mijn nieuwe hobby.
Droom auto! Wat een briljant mooi vormgegeven auto is dat. Hebben nu thuis een Ioniq 5 waar je toch duidelijk kunt zien dat de ontwerpers geïnspireerd zijn door de Lancia Delta. 
