Ewouds Viggen: Kama-jaja-jippie-jippie-jeey! (er is altijd iets te doen)

[Ewout]

Je schrijft lekker, dus ik lees gezellig mee (en gruwel af en toe stilletjes ).

[Wim Kasten]

...ik volg je zeker, Ewoud...boeiende verslagen: leuk!!

[Super72]

Time flies when you' re having fun. Elf maanden en 10.000 km verder sinds mijn aankoop en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Elke meter met de Viggen is genieten met een hoofdletter G. Ik kan iedereen aanraden zijn/haar Zweedse schone als daily te gebruiken, want er gaat maar weinig boven dagelijks met een grote grijns naar je auto toe lopen en achter het stuur plaats te nemen. Vooral als die Schone zich voorbeeldig gedraagt. Zoals de mijne, die vorige week met vlag en wimpel slaagde voor het jaarlijkse APK-examen. Ik had niet anders verwacht, maar toch: zeker weten doe je het pas als het zover is. Ter viering heb ik het interieur een Colour Lock-behandeling gegeven. Over zes weken staat een retourtje Denemarken op het zomervakantieprogramma en daar kijk ik enorm naar uit. Hoe blij een mens met een auto kan zijn.

[Wim Kasten]

GENIETEN.....met 8 hoofdletters!!

[Sapphire]

Coole upgrades weer!

En altijd fijn als er weer tikjes uit de auto zijn.

Het mooiste detail vind ik nog wel de blinde knop met 2 USB-poorten

[Super72]

De zomervakantie zit er weer op. Een weekje Denemarken werd het dit jaar. Het weer viel ronduit tegen (met dank aan storm Hans) en Duitsland is - zoals altijd - één grote Baustelle, wat zich vooral op de heenweg vertaalde in lange files, maar dat mocht de pret niet drukken. Bijna 900 km heen, een zelfde aantal terug en zo tik je in een week toch ruim 2.000 km aan. Zonder een centje pijn. De Viggen gaf geen klap verkeerd, er zijn geen onderdelen vanaf gevallen en de Saab toonde zich in alle opzichten een magistrale reisgenoot. Hoewel de gemiddelde Duitser heden ten dage net zo slecht rijdt als de gemiddelde Nederlander (met 120 km/u niets-ziend voortsukkelend op de linkerbaan is eerder regel dan uitzondering) was er toch voldoende ruimte om de 320 Dion-paarden de vrije teugel te geven. Het enkele uitstapje naar 230 km/u (in een 'wie pist het verst'-sprintduel vanaf 130 km/u met een hypermoderne Mercedes - uitslag onbeslist) daargelaten, kon de cruise control een groot deel van de reis op 180 km/u; een snelheid waarbij mens en machine het uren achtereen konden volhouden. Natuurlijk werd de blauwe schicht verwend met Aral 102 en grappig genoeg scoorde ik ondanks de best wel hoge snelheden een gemiddeld verbruik van precies 1 op 10. Daarbij past wat mij betreft alleen maar een hele diepe buiging.
Onderweg exact twee Saabs gezien, beide met NL-kenteken: een fraaie 9-5 Estate met Hirsch-embleem en vouwwagen (opgestoken duimen over en weer - altijd leuk), plus een classic 900 met caravan. Wel meerdere complimenten in ontvangst mogen nemen, als in duimpjes, goedkeurend geknik en zelfs een foto die gemaakt werd.

Enfin, plaatjes bij het praatje. Te beginnen met een kleine modificatie voor vertrek:



Tussenstop in Duitsland:



Ons huisje in typische Scandinavië-stijl:





En natuurlijk het onvermijdelijke bezoek aan het Lego House:



Overigens ben ik er nu nóg meer van overtuigd dat een auto alleen maar beter wordt als je hem gebruikt waarvoor hij bedoeld is: rijden.

[Viking13]

Bijzonder fraai en mooi dat je de auto aanpast naar je wensen. Ik snap de puristen ook zeker.

Maar een daily die “fits like a glove” en echt gebruik wordt heeft in mijn ogen ook zijn charmes.

Vraag me af of zo’n shortshifter ook iets voor mijn 9-5 zou zijn?

[PrinsesElsa]

Ik heb helaas geen betere foto, maar zou zomaar hetzelfde plekje kunnen zijn (dit was April vorig jaar). 157 dacht ik, zo even uit mijn hoofd

[Super72]

Wij 149

[Arthurj]

Prachtige auto, upgrades en updates en heerlijk geschreven. Kortom, een auto en topic om je vingers bij af te likken

[Super72]

Natuurlijk is er altijd iets te doen als je dagelijkse auto vooral ook als hobby dient. Meest urgente was wel dat de Viggen vanaf 4000 t/pm ineens begon in te houden bij volgas. Niet dat er niet meer mee te rijden was (hoe vaak rijd je nu eigenlijk volgas), maar storend was het wel. DionHPT stelde telefonisch de diagnose 'bougies', die bij mij inderdaad al zo'n 15.000 km achter de kiezen hadden. Daarmee leek het probleem opgelost, maar een paar weken later stak het opnieuw de kop op. Dit keer verdacht Dion de DI-cassette. Die is vorige week vervangen en vooralsnog lijkt dat de spijker op de kop. Fingers crossed.

Mijn MapTun-einddemper had een ovaal eindsierstuk. Ter herinnering:



Nu ben ik niet van de ovale sierstukken. Sterker, ik vind ze spuuglelijk. Daar moest dus iets anders voor komen. Het werd een Supersprint 'dubbelloops'. Geen formaat stortkokers, maar gewoon van bescheiden afmetingen. Dat vergde vakkundig laswerk:



maar het resultaat mag wat mij betreft gezien worden:



De centrering is nog niet wat hij moet zijn, dus ik moet nog een keertje terug, maar vooralsnog ben ik een happy camper. Het blijft een projectauto. Heerlijk.

[DV 9-3]

Steeds weer te gek om te lezen hoeveel plezier je beleeft aan het dagelijks rijden van je Viggen, terwijl het ook ècht je hobby auto is. Inspirerend ook!

[Super72]

Deze hoorde eigenlijk nog bij mijn vorige bericht, maar was me even ontschoten.

Mijn achterbank had twee hoofdsteunen, waardoor ik steeds in mijn binnenspiegel naar een paar lelijke bevestigingspunten in het midden van de leuning zat te kijken. Orphy had nog een middelste hoofdsteun voor me. Dank, Ronald! Oh, en voor wie het zich afvraagt: voor het zicht naar achteren maakt het geen enkel verschil.



En zo vinken we steeds meer dingen af. Maar er blijft altijd een lijstje.

[DV 9-3]

Ja, lekker chique is dat he, zo'n derde hoofdsteun... Ik volg je helemaal. Zat nog 's te kijken naar je dubbelloops eindstuk, maar ik denk toch dat ik er pas echt iets van kan vinden als 'ie helemaal mooi strak gecentreerd is afgehangen. Zo te zien is er best werk van die uitlaat gemaakt om 't eindstuk passend te krijgen, maar waardoor kregen ze dat niet in één keer netjes gecentreerd eigenlijk?

[Super72]

maar waardoor kregen ze dat niet in één keer netjes gecentreerd eigenlijk?

Het korte antwoord: tijdgebrek van mijn kant. Ik had de werkzaamheden een stuk korter ingeschat, leek als ik ben. Gedurende het proces begon ik - vanwege verplichtingen elders - op steeds hetere kolen te zitten. En toen het ding er eindelijk op zat, móest ik echt weg. Voor puntjes op de i had ik geen tijd meer. Volgende week maken we hem af.